Lekkoatletyka
Opisy GG wsk dudek lelek kobuz 125 175 forum Kawały Kraków audyt bezpieczeństwa

Najkrótszy wyścig jaki jest rozgrywany na stadionach lekkoatletycznych. Na dystansie 100m najważniejsza jest szybkość. Pierwotnie bieg odbywał się po trawie na dystansie 100 yardów (91.44m) zanim międzynarodowe porozumienie zmieniło dystans na 100 metrów. Sprinterzy startowali z pozycji stojącej do roku 1887, kiedy Churles H. Sherrill (USA) wykonał małe dołki w podłożu i próbował startować z pozycji kucającej (skulonej), która w kilku odmianach stosowana jest do dnia dzisiejszego. W 1928-29 trenerzy George Breshnahan i William Tuttle (USA) wprowadzili bloki startowe, ktore ułatwiały w znacznym stopniu start. Używanie bloków startowych zostało oficjalnie uznane przez IAAF w roku 1937. W rok później IAAF ogłosiła ze żaden rekord nie będzie uznawany bez odczytu siły wiatru. Maksymalna siła wiatru (która nie prowadzi do przerwania rozgrywania konkurencji)została ustalona na 2m/s. Prymitywne eksperymenty z elektrycznym mierzeniem czasu sprintu datuje się na pierwsza ćwiartkę XX wieku. Ta technologia rozwinęła się do tego stopnia, ze w 1977 roku IAAF ogłosiła ze będą uznawane jedynie rekordy, przy których pomiary wykonywane SA elektronicznie. Foto finisz (użyty już podczas Igrzysk w 1932 roku) pozwala na sprawiedliwe ustalenie kolejności zawodników kozy pokonywali metę w małych odległościach. Dzisiejsze techniki pozwalają wychwycić zwycięzcę z dokładnością do 1/1000 sekundy widoczna na zdjęciu z Foto Komórki. Wprowadzenie syntetycznych bierzni (na każda pogodę) także pomogli poprawić czasy sprinterów. Pierwszy rekord świata na 100 yardów został ustanowiony na syntetycznym torze w 1963 roku przez Boba Hayes'a (9.1) kiedy to Jim Hines pobił rekord świata (9.9) na 100m podczas Igrzysk Olimpijskich w Meksyku (1968).

Konkurencje lekkoatletyczne zawsze stanowiły nieodłączną część Igrzysk Olimpijskich. Już w starożytnej Grecji podczas Igrzysk rozgrywano rzut oszczepem, dyskiem, a także różnorakie skoki i biegi. Dyscypliny te stały się podstawą do wykreowania Igrzysk nowożytnych. Lekkoatletyka była obecna już na pierwszych nowożytnych Igrzyskach w Atenach w 1896r. Medale rozdano wtedy w 10 konkurencjach. Były to biegi na 100m, 1500m i 110m przez płotki, maraton, skok w dal, skok o tyczce, trójskok, rzut dyskiem, pchnięcie kulą i skok wzwyż. W roku 1912 powołano Międzynarodową Federacje Lekkoatletyczną (IAAF), która zrzeszała 17 federacji narodowych.. W 1924 roku do programu Igrzysk włączono 5 konkurencji kobiecych - 100m, 800m, 4x100m, skok wzwyż i rzut dyskiem. Po raz pierwszy rozegrano je na IO w Paryżu. Na IO w 1896r. dziewięć z jedenastu medali w konkurencjach lekkoatletycznych wywalczyli reprezentanci USA, wpisując się tym samym na stałe do historii tej dyscypliny. Pierwszym lekkoatletą, który stał się legendą Igrzysk Olimpijskich był Jesse Owens. Na IO w Berlinie w 1936r. zdobył cztery złotem medale i sześć razy poprawiał rekordy świata. USA wyraźnie dominuje w medalowej tabeli wszech czasów.

blend scotch soda organizacja konferencji negocjacje w biznesie targi